رمز ماندگاری یك معلم :

رمز ماندگاری  یك معلم :
 

• به دانش  آموزان بر چسب  نمی زند
• دانش آموزی  را با دانش  آموز دیگر مقایسه نمی  كند .
• بیش  از حد توان بچه ها  از آن ها  انتظار ندارد .
• از حمایت بیش  از حد  دانش  آموزان پرهیز می  كند .
• از محكوم كردن شاگردی  نزد دیگر هم سالان اجتناب  می  كند .
• آن ها  را تنبیه نمی كند .
• از كلمات توهین آمیز و سبك پرهیز می  كند .
• حس  انتقام  و كینه  توزی  را به دانش  آموزان القا نمی  كند .
• قوانین و مقررات  مدرسه  را نزد  دانش  آموزان به تمسخر نمی  گیرد .
• مشكلات عاطفی  بچه ها را نزد آنان بیان نمی كند .
• از پاداش  هایی كه جنبه ی  رشوه و باج خواهی دارد ، پرهیز می كند .
• از سركوب  نیاز های   دانش  آموزان ،  خود داری  می  كند .
• با  همه ی دانش آموزان به یك روش برخورد نمی  كند و از آن ها  انتظار یكسان ندارد .
• از یاری  كردن دائمی  دانش  آموزان در انجام  تكالیف  درسی  پرهیز می  كند .
• از جهت دادن و برجسته كردن  استعداد های خاص بچه ها  زودتر  از موعد خود داری  می  كند .
• از مراقبت  و ذره بینی  و وسواسی  روی  دانش  آموزان خود داری  می  كند .
• از صدای  بلند و داد و فریاد برای تربیت دانش  آموزان استفاده نمی  كند .
• از تذكر زیاد بكن و نكن های  مكرر پرهیز می  كند .
• در مسیر تعلیم  و تربیت بچه ها  عجله نمی كند .
• كاری  می  كند  كه همه دانش  آموزان  احساس  موفقیت كنند و احساس  ارزشمندی  نمایند.
• سعی  نمی  كند دانش  آموزی  را شبیه  دانش  آموز  دیگری  سازد .

بشقاب های سفره ی پشت بام مان

قدیم تر ها كه بچه بودیم ، یادم هست گاهی مهمانی ها روی پشت بام خانه ها بر پا می شد . به جای بشقاب های یك نفره ، طبقی در مقابل چند نفر می گذاشتند و با مهر و محبت ، دسته جمعی غذا می خوردند آن روز ، بزرگ تر ها به ما كوچك تر می گفتند ، رزق ما از آسمان می آید .    
امروز هم پشت بام خانه هامان  سفره شده و یك بشقاب برای همه می گذارند ، اما دیگر كسی در پشت بام غذا نمی خورد . باز هم غذایمان از آسمان می آید ، اما از راه این بشقاب به داخل خانه مان سرازیر می شود . همه با هم می نشینند و با حرص و ولع ، غذای این بشقاب را می خورند . قدیم ترها غذا خوردنمان چیزی طول نمی كشید ، اما چرا غذای این بشقاب ، تمامی ندارد ؟ صبح تا شب ، شب تا صبح . پس كی سیر می شویم ؟
 قدیم تر ها غذا خوردن روی پشت بام كه تمام می شد ، احساس می كردیم به هم نزدیك تر شده ایم . امروز وقتی از پای غذای این بشقاب بزرگ بلند می شویم ، میان مان فرسنگ ها فاصله احساس می كنیم .
چقدر فرق است میان آسمان قدیمی ها و آسمان ما و چه زیبا كفته اند كه هرچیز ، قدیمی اش صفای دیگری دارد . كجایید پشت بام های آسمان ؟ دل مان برایتان تنگ است .

برگرفته از كتاب بشقاب های سفره پشت بام مان  (خانواده و ماهواره)
نوشته : محسن ولدی

صبحانه کلاس سوم

پدافند غیرعامل

انتخابات شورای دانش آموزی